Hayat bazılarına göre aşktan ibarettir. Peki, zamanla değişen onca şeyden sonra aşkta değişime uğramış mıdır? Tabiki evet. Eski aşklar gerçek aşklarmış. İki kişi birbirimi sevdimi önlerine gelen tüm engelleri yıkar tüm sorunların karşısına beraber cıkarlar hayat onları nasıl bir kadere sürüklerse sürüklesin birbirlerini asla bırakmazlarmış. Hele birde birbirlerine SENİ SEVİYORUM dedikleri o andan itibaren öyle bağlanırlarmış ki onları ölüm bile ayıramazmış. Kimi daları delmiş aşkı uğruna kimi çölleri aşmış. Peki zamanımızda aşkta ne değişti? Zamanımızda bir kere SENİ SEVİYORUM sözcüğünün bir anlamı kalmadı. İnsanlar bir birine bu sözcüğü söyledikten sonra UNUT GİTSİN SÖYLEMEDİM FARZET diyebiliyorlar. Aslında bu sözcüğün içinde saklı bir bencillik ruhu var. İnsanlar bir şey yaparken ya da söylerken genelde karşısındakini hiç düşünmezler. Karşısında ki SENİ SEVİYORUM dediği kişi olsa bile. Zamanımızda buna SEVGİ diyorlar. Zaman ilerledikçe aşklar da tek taraflı oluyor. Çünkü her ilişkinin içinde birazda olsa menfaat duygusu işliyor. Sonuç olarak bu ilişki ya son buluyor ya da evlenmişlerse birde çocukları olmuşsa o çocuğun geleceği için birbirlerine katlanıp işkence dolu bir hayat sürüyorlar. Sonra çocuğumuzun geleceğini etkilemesin diye ayrılmayan iki farklı kişilik farkında olmadan kendi aralarında ki soğukluğu çocuklarına aşılıyor ve de gelecek nesiller bir bunalım havası altında büyüyor.

Keşke her şey hayalimde ki ada da olduğu gibi güzel olsaydı. Berrak suların aktığı, ulu ağaçların bulunduğu, kuş sesi ve su sesinden başka hiçbir sesin olmadığı güzel bir dünya. Acaba yaşayabilir miyiz böyle bir dünyada? Ben yaşarım. Bu kadar çirkefin, bencilin bulunduğu, birinin ona aşık olduğunu, herşeyini ona vermeye hazır olduğunu bildiği halde aşık olunan kişi hala UNUT GİTSİN diyebiliyorsa, dost bildiklerin düşmanın çıkabiliyorsa, hiç tanımadığın biri sana iyilik yaparken SENİ SEVİYORUM diyen kişi hiç yanında olmuyorsa bırakın böyle bir dünyayı kutuplarda bile yaşarım. Soğuktan öleceğimi bilsem bile.

İnsan hayatı piramit gibidir. Piramidin en tepesinde sahibi vardır. Gövdesinide sevdikleri oluşturur. Ama herzaman tam merkezde ve o kişinin dengesini sağlayan tek bir kişi olur. Kime en çok değer veriyorsa o oluşturur dengesini. Eğer o merkeze aldığımız kişi bizi yanıltırsa ona duyulan güven zedelenirse piramidiniz dengesini kaybeder. Eskiden o merkeze öğle kişiler gelirdiki hiç yıkılmazdı. Hayatın yaşamın temeli olur ölse bile diri kalırdı insanlar.

Aklımızdan UMURSAMAZLIĞI, BENCİLLİĞİ ve UNUT GİTSİN sözcüklerini hayatımızdan çıkarmadıkça bu dünyada her şey yalan kalır. İster ada da olun ister kutupta isterseniz de piramidinizin merkezinde dünyanın en sağlam kişiliği olsun siz kişiliksizseniz o sağlam sandığınız dünyanız mutlaka acıya, kedere ve ızdıraba boğulur ve hiç ummadığınız bir anda yok olur gidersiniz. En sevdikleriniz bile sizden uzaklaşır ve piramidiniz yavas yavas yıkılır. Eğer kişiliksiz bir yapıdaysanız eriyorsunuz ama görmüyorsunuz...

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır